1 - بعد از گذاشتن Cd در کامیپیوترتون ، در پنجره ای که به صورت اتوماتیک ظاهر میشه انتخاب گزینه

Copy  Music From Cd و  یا باز کردن برنامه مدیا پلیر و زدن گزینه Copy From Cd  در منوی کنار مدیا پلیر

( Menu bar )

2- انتخاب فایلهای  مورد نظر شما با تیک   زدن کنار آنها  - ( فایلهایی که میخواهید از Audio   سی دی به

 فرمت MP3  تبدیل  شوند )

3- انتخاب گزینه Copy Music  که در قسمت بالای Caption  مدیا پلیر قرار دارد. ( آیکون دایره ای قرمز رنگ )

4- انتخاب گزینه های  2 و 3 به ترتیب از بالا ، سپس Next  کنید و در قسمت پایین صفحه بعد میتونید فرمت

 خروجی( تنظیم کیفیت فایل های CD ) که به نظر من بهتره  که اونو روی (  96 Kbps ) قرار بدید  و روی

 گزینه Finish کلیک کنید تا کار کپی و تبدیل به فرمت MP3 شروع بشه.

نکته : محل ذخیره فایل ها بطور پیش فرض در  ( My Documents \ My music  )  شما  می باشد که اگه

خواستید میتونید قبل از زدن گزینه Finish اونو تغییر بدید.

البته این بخش اولشه  بقیه بخش هاش رو هم میذارم

پس برای این کار کافی است یک پوشه جدید ایجاد کنید (راست کلیک کنید و از New بر روی Folder کلیک کنید).
سپس برای نام آن عبارت con را تایپ کنید.
نکته جالب این موضوع اینجاست!
شما و هیچ کس دیگر نمیتواند فولدری با نام con ایجاد کند!
این مورد در مورد دو عبارت aux و nul نیز صدق میکند.
پس دست به کار شوید ، شاید بالاخره توانستید چنین کاری بکنید...!

حالا اگه کسی تونست ما رو هم مطلع کنه

با تشکر

عیدتون هم مبارک

2-   در مورد خريد سخت افزار مرغوب خساست به خرج ندهيد : كارآيي سيستم شما به كيفيت اجزاء و قطعاتي است كه در آن به كار رفته است با پرداخت مبلغ اندكي بيشتر مي توانيد تفاوت  محسوسي در پايداري سيستم خود بيابيد از خريد RAM ،منبع تغذيه ، ديسك سخت، سي دي رام ، كارت گرافيك ، كارت شبكه و ساير قطعات با ماركهاي ناشناخته خودداري كنيد اين قانون در مورد ادوات جانبي نظير پرينتر ، اسكنر ، موس نيز صدق مي كند. راه اندازهاي سيستمي كه بد نوشته شده باشند يا نرم افزارهائي كه به صورت عمومي نوشته شده و خاص يك سيستم نمي باشند ، باعث خرابي شما خواهند شد براي ويندوزهائي نظير 2000 و xp قبل از خريد مطمئن شويد كه سخت افزار شما در ليست سازگاري سخت افزاري مايكروسافت موجود باشد .

3-   راه اندازهاي سيستمي قديمي را در ويندوزهاي جديد استفاده نكنيد : هنگاميكه سيستم جديدي را مي خريد نگهداري پرينترها و اسكنرهاي قديمي وسوسه انگيز به نظر مي رسند در صورتيكه سازنده سخت افزار راه انداز جديدي را ارائه نكرده باشد ريسك نصب راه انداز قديمي را انجام ندهيد حتي اگر سخت افزار موجود با آن كار كند مي توانيد در اينترنت بدنبال راه اندازهاي جديد بگرديد و يا از راه اندازهاي خود ويندوز استفاده كنيد اين تجربه شخصي من است كه سازندگان سخت افزار معمولا جهت محصولات گرانقيمت خود راه انداز جديد ارائه كرده و براي محصولات ارزان قيمت راه انداز جديدي ارائه نمي دهند .

4-   قبل از نصب نرم افزار جديد آن را ارزيابي كنيد : تا جائي كه امكان دارد فقط نرم افزارهاي  نوشته شده براي سيستم عامل خودتان را استفاده كنيد. ويندوز 2000 و xp داراي شيوه سازگاري براي پشتيباني نرم افزارهاي سيستم عامل هاي پيشين هستند اما من توصيه مي كنم هر زماني كه توانستيد نرم افزارهاي خود را به روز كنيد. از نرم افزارهاي قديمي كه تاثير مستقيم روي سخت افزارهائي نظير ديسك سخت ، اسكنر و غيره دارند استفاده نكنيد همچنين هنگام دريافت نرم افزارهائي از قبيل اشتراك افزارها ،محافظ صفحه نمايشها ، بازيها و غيره احتياط كنيد. اگرچه امتحان نرم افزارهاي اشتراك افزار و رايگان لذت بخش به نظر مي رسند اما اكثر آنها بسيار ضعيف نوشته شده اند و سيستم عامل را دچار مشكل مي سازند . فقط از سايتهاي قابل اطمينان نرم افزار بگيريد نرم افزارهايي كه ضعيف نوشته مي شوند سبب مشكلات  زيادي مي شوند. مثلا درست از روي كامپيوتري كه نصب شده اند برداشته نمي شوند و يا ممكن است در رجيستري سيستم عامل تغييراتي ايجاد كنند كه باعث كاهش كارآئي سيستم عامل شما شوند اگر دوست داريد نرم افزارهاي مذكور و يا نرم افزارهاي نسخه بتا را تست كنيد از نرم افزارهايي مانند VMWARE يا Virtual Pc جهت شبيه سازي محيط ويندوز استفاده كنيد.

5-   تنظيمات خارج از قاعده را روي سيستم خود انجام ندهيد : هنگاميكه كاربران در كار با سيستمهايشان ماهر تر مي شوند وسوسه دستكاري در تنظيمات سيستم عامل نظير دستكاري در رجيستري آنها را تهديد مي كند اين تنظيمات ممكن است به ظاهر كارآيي سيستم شما را اندكي بالا ببرد اما در حقيقت باعث به دردسر افتادن شما مي شود.

6-   هميشه از برق اضطراري استفاده كنيد : بسياري از مردم فكر مي كنند كه يك كامپيوتر 800 هزارتوماني را فقط بايد به دو شاخه برق بزنند و آن را روشن كنند . در مورد حفاظت كامپيوتر خود در برابر تغييرات ولتاژ ، خساست به خرج ندهيد . بجاي اينكه يك محافظ برق معمولي براي كامپيوتر خود بخريد من توصيه مي كنم از يك سيستم برق اضطراري (UPS) استفاده كنيد كه علاوه بر قدرت محافظت بالاتر و تعديل ولتاژ در صورت بروز اشكال ميتواند تا مدت كوتاهي كامپيوتر شما را روشن نگاه دارد و شما فرصت داريد اقدامات لازم را انجام دهيد .

7-   سيستم خود را از لحاظ نرم افزاري به روز نگاه داريد : بروزرساني ويندوز راه آساني جهت استفاده از آخرين اصلاحيه هاي ويندوز است . زمانيكه من اين وصله ها را نصب مي كنم حدود يك يا دو هفته صبر مي كنم تا ببينم كه اين وصله ها مشكلات را حل مي كند يا باعث مشكلات جديدي مي شود چون اين وصله ها مانند سرويس پك ها با دقت زياد تست نمي شوند و غالبا" در مدت زمان كوتاهي عرضه مي شوند .

8-  رجيستري سيستم عامل خود را كاملا" تميز نگاه داريد: مايكروسافت در ويندوز 98 از ابزاري بنام RegClean  استفاده مي كرد كه كل رجيستري را جستجو كرده ، مشكلات آن را يافته و آنها را برطرف مي كرد . در حال حاضر من از ابزاري بنام RegVac استفاه مي كنم كه معمولا ماهي يك بار از آن استفاده كرده و كليه مشكلات رجيستري سيستم من را برطرف مي سازد .

9-   با نرم افزارهاي جاسوسي مقابله كنيد  : نرم افزارهاي جاسوسي برنامه هايي هستند كه استفاده هاي شما از كامپيوترتان را كنترل و ضبط كرده بدون اينكه شما كوچكترين اطلاعي از اين موضوع داشته باشيد . معمولا" كاربران با نصب برخي از نرم افزارها و يا بازديد از بعضي از سايتها به اين نرم افزارهاي جاسوسي آلوده مي شوند . بعضي از اين نرم افزارهاي جاسوسي سايت خود را بعنوان سايت خانگي شما قرار مي دهند ، برخي باعث نمايش صفحات تبليغاتي بدون اجازه شما مي شوند و برخي ديگر اطلاعات شخصي شما را جمع آوري كرده و به آدرسهاي مشخص شده مي فرستند .

10-  سيستم خود را امن سازيد : در سالهاي اخير بحث ضد ويروسها ، ديواره هاي آتش ، رمز نگاري و ديگر راهكارهاي امنيتي تبديل به موضوع مهم و قابل توجهي شده است ولي با اين حال هنوز هم هزاران سيستم نا امن وجود دارد . ضدويروسها نياز به اين دارند كه همواره بروز باشند ، كاربراني كه از اينترنت استفاده مي كنند احتياج به ديواره آتش دارند ، شبكه هاي بي سيم بايد رمزنگاري شوند ، تنظيمات امنيتي مرورگر شما بايد افزايش يابد و پيوستهاي نامه هاي الكترونيكي ناشناس هرگز باز نشود .

11-  از نام كاربري Administrator براي كارهاي روزانه خود استفاده نكنيد : اگر چه استفاده از نام كاربري Administrator ممكن است به ظاهر اشكالي نداشته باشد ولي باعث به وجود آمدن مشكلاتي براي  سيستم شما خواهد شد چرا كه هر برنامه اي با نام كاربري Administrator قادر به انجام كارهايي است كه ممكن است امنيت سيستم شما را به مخاطره بيندازد پس از حساب Administrator براي انجام كارهاي روزمره استفاده نكنيد و از دستور Run As براي اجراي برنامه هايي كه احتياج به حقوق دسترسي Administrator دارند استفاده كنيد .

12-  محيطي سالم براي كامپيوتر خود فراهم كنيد : در سالهاي اوليه استفاده از كامپيوترها ، ما آنها را بسيار ناز پرورده بار آورديم. استفاده از روشهاي تصفيه هوا ، اتاقهاي عاري از گردوغبار ، كفپوشهاي ضدغبار ، همه و همه بيانگر اين موضوع است . امروزه ما روشي خلاف روش اوليه را در پيش گرفته ايم . ايستگاههاي كاري و سرورها غالبا" در زير ميزها قرار داده شده اند يعني درست جائيكه به علت بسته بودن محيط و عدم تهويه مناسب عمر قطعات كاهش مي يابد . منابع تغذيه معمولا" پيش از ساير قطعات خراب مي شوند بدنبال آن ديسكهاي سخت دچار مشكل مي شوند . در برخي سيستمها بالا رفتن بيش از حد دماي CPU باعث خاموش شدن سيستم شده و اگر همين طور ادامه يابد ممكن است منجر به سوختن CPU شود . ميدانهاي مغناطيسي قوي به اطلاعاتي كه بر روي ديسك سخت شما ذخيره شده است صدمه مي زند . به هر حال با رعايت نكات فوق شما مي توانيد خرابيهاي سخت افزاري را به حداقل برسانيد .

برگرفته از www.sgnec.net

پیمان برن تا کنون بارها مورد تجدید نظر قرار گرفته و از سال 1967 مدیریت آن بر عهده سازمان جهانی حمایت از حقوق مایملک معنوی Word Intellectual Property Organization یا WIPO قرار گرفته است.

کپی رایت چیست؟
کپی رایت نوعی حفاظت قانونی از آثار چاپ شده و چاپ نشده ادبی، علمی و هنری است.این آثار به هر صورت که عرضه شده باشند، در حالی که دارای ماهیتی قابل درک باشند- یعنی دیده،شنیده یا لمس شوند، شامل این حمایت خواهند بود. اگر این اثر یک مقاله، نمایشنامه، ترانه، یک حرکت جدید در رقص، کد HTML یا گرافیک کامپیوتری باشد که قابل ثبت بر کاغذ، نوار کاست، CD یا هارد درایو کامپیوتر باشد هم، شامل قانون کپی رایت میشود. قانون کپی رایت به خالق اثر اجازه میدهد تا از حقوق انحصاری تکثیر، اقتباس در شیوه بیان نو (مانند به فیلم تبدیل کردن یک رمان)، پخش و نمایش عمومی اثر استفاده کند. انحصاری به این معنا است که تنها خالق اثر، نه کسی که به نحوی به اثر دسترسی دارد، میتواند از این حقوق استفاده کند.

قانون کپی رایت از چه زمانی آغاز میشود و چه شرایطی دارد؟
قانون کپی رایت از زمانی که اثری در شکلی ملموس به وجود بیاید، شامل آن اثر میشود. برای مثال، یک ترانه سرای ساکن آمریکا، اشعار خود را نوشته، نام خود را امضا کرده و با گذاشتن نشانه Copyright ©در کنار آن تاکید میکند که نویسنده اشعار است. سپس نوشته هایش را در پاکتی گذاشته و به آدرس خودش پست میکند و این پاکت را دربسته نگه میدارد. درواقع شاهد او تاریخ مهر پست بر پاکت است. حالا او با در دست داشتن این نامه، اثر خود را در دفتر کپی رایت آمریکا به ثبت می رساند تا از هرگونه سوئ استفاده حمایت شود. حتا اگر شخصی قبل از ثبت رسمی اثر از آن استفاده کند، او با در دست داشتن پاکت میتواند مالکیت خود را به اثبات برساند.

این مثال درباره آثار دیجیتالی هم صدق میکند به این صورت هنگام حفظ یک اثر در کامپیوتر، تاریخ و ساعت آن هم حفظ میشود و شما با در دست داشتن فایل اصلی همواره میتوانید ثابت کنید که زودتر از شخصی که به نحوی (برای مثال از وب سایت) به اثر شما دست یافته، آنرا به وجود آورده بودید. اگر این شیوه از نظر شما کاستی هایی دارد میتوانید اثر خود را بر روی دیسکت یا CD کپی کرده و به آدرس خود پست کنید. آنرا در جای مطمئنی نگه دارید و در موقع لزوم در حضور شاهد، آنرا باز کنید.

چه زمانی کپی رایت یک اثر به پایان میرسد؟
گاهی اوقات در یک ثبت کپی رایت به چند تاریخ برمی خوریم برای مثال: "© Copyright 1998, 1999 John Smith." از آنجایی که یک خالق اثر در طول زمان کار خود را تصحیح، تکمیل یا دوباره نویسی میکند، تمام تاریخهای ثبت شده زمان خلق اثر را در دوره های مختلف مشخص میکنند و نشان دهنده زمان پایان گرفتن کپی رایت نیستند.

تاریخ انقضای کپی رایت، بر اساس پیمان برن، حداقل شامل طول حیات خالق آن و 50 سال پس از مرگ او است. این مقدار زمان شامل تمام کشورهای عضو در پیمان برن میشود و هر کشور میتواند زمان بیشتری برای قابل اجرا بودن کپی رایت قائل شود اما این زمان نمیتواند از مقدار تعیین شده در پیمان کمتر باشد. گاهی اوقات در طی یک وصیت رسمی حقوق یک اثر به بازماندگان صاحب آن تعلق میگیرد که البته باید به تایید رسمی رسیده باشد.

تمام كامپيوترها از سيستم عامل استفاده نمي كنند. مثلا"  اجاق هاي مايكرويو كه در آشپزخانه استفاده شده داراي نوع خاصي از كامپيوتر بوده كه از سيستم عامل استفاده نمي كنند. در اين نوع سيستم ها بدليل انجام عمليات محدود و ساده، نيازي به وجود سيستم عامل نخواهد بود. اطلاعات ورودي و خروجي با استفاده از دستگاههائي نظير صفحه كليد و نمايشگرهاي LCD ، در اختيار سيستم گذاشته مي گردند. ماهيت عمليات انجام شده در يك اجاق گاز مايكروويو بسيار محدود  و مختصر است، بنابراين همواره يك برنامه در تمام حالات و اوقات اجراء خواهد شد.

براي سيستم هاي كامپيوتري كه داراي عملكردي بمراتب پيچيده تر از اجاق گاز مايكروويو مي باشند، به خدمت گرفتن يك سيستم عامل باعث افزايش كارآئي سيستم و تسهيل در امر پياده سازي برنامه هاي كامپيوتري مي گردد. تمام كامپيوترهاي شخصي داراي سيستم عامل مي باشند.
يكي از متداولترين سيستم هاي عامل ويندوز است . يونيكس يكي ديگر از سيستم هاي عامل مهم در اين زمينه است .  صدها نوع سيستم عامل تاكنون با توجه به اهداف متفاوت طراحي و عرضه شده است. سيستم هاي عامل مختص كامپيوترهاي بزرگ، سيستم هاي روبوتيك، سيستم هاي كنترلي بلادرنگ ، نمونه هائي در اين زمينه مي باشند.

سيستم عامل با ساده ترين تحليل و بررسي دو عمليات اساسي را در كامپيوتر انجام مي دهد :

-  مديريت منابع نرم افزاري و سخت افزاري يك سِستم كامپيوتري را برعهده دارد. پردازنده ، حافظه، فضاي ذخيره سازي  نمونه هائي از منابع اشاره شده مي باشند .

- روشي پايدار و يكسان براي دستيابي و استفاده  از سخت افزار را بدو ن نياز از جزئيات عملكرد هر يك از سخت افزارهاي موجود را براي برنامه هاي كامپيوتري فراهم مي نمايد 

اولين وظيفه يك سيستم عامل،  مديريت منابع سخت افزاري و نرم افزاري است . برنامه هاي متفاوت براي دستيابي به منابع سخت افزاري نظير: پردازنده ، حافظه،  دستگاههاي ورودي و خروجي، حافطه هاي جانبي، در رقابتي سخت شركت خواهند كرد.  سيستم هاي عامل بعنوان يك مدير عادل و مطمئن زمينه استفاده بهينه از منابع موجود را براي هر يك از برنامه هاي كامپيوتري فراهم مي نمايند.

وظيفه دوم يك سيستم عامل ارائه يك رابط ( اينترفيس ) يكسان براي ساير برنامه هاي كامپيوتري است . در اين حالت زمينه استفاده بيش از يك نوع كامپيوتر از سيستم عامل فراهم شده و در صورت بروز تغييرات در سخت افزار سيستم هاي كامپيوتري نگراني خاصي از جهت اجراي برنامه وجود نخواهد داشت، چراكه سيستم عامل بعنوان ميانجي بين برنامه هاي كامپيوتري و سخت افزار ايفاي وظيفه كرده و مسئوليت مديريت منابع سخت افزاري به وي سپرده شده است .برنامه نويسان كامپيوتر نيز با استفاده از نقش سيستم عامل به عنوان يك ميانجي به راحتي برنامه هاي خود را طراحي و پياده سازي كرده و در رابطه با اجراي برنامه هاي نوشته شده بر روي ساير كامپيوترهاي مشابه  نگراني نخواهند داشت . ( حتي اگر ميزان حافظه موجود در دو كامپيوتر مشابه نباشد ) . در صورتيكه سخت افزار يك كامپيوتر بهبود و ارتقاء يابد، سيستم عامل اين تضمين را ايجاد خواهد كرد كه برنامه ها، در ادامه بدون بروز اشكال قادر به ادامه حيات وسرويس دهي خود باشند. مسئوليت مديريت منابع سخت افزاري برعهده سيتم عامل خواهد بود نه برنامه هاي كامپيوتري، بنابراين در زمان ارتقاي سخت افزار يك كامپيوتر مسئوليت سيستم عامل در اين راستا اولويت خواهد داشت . ويندوز 98 يا XP يكي از بهترين نمونه ها در اين زمينه هستند . سيستم عامل هاي فوق بر روي سخت افزارهاي متعدد توليد شده توسط توليدكنندگان متفاوت اجراء مي گردد.  ويندوز 98 قادر به مديريت و استفاده از هزاران نوع چاپگر ديسك و ساير تجهيزات جانبي است .

سيستم هاي عامل را از بعد نوع كامپيوترهائي كه قادر به كنترل آنها بوده و نوع برنامه هاي كاربردي كه قادر به حمايت از آنها مي باشند به چهار گروه عمده تقسيم مي نمايند:

- سيستم عامل بلادرنگ (RTOS). از اين نوع سيستم هاي عامل براي كنترل  ماشين آلات صنعتي ، تجهيزات علمي و سيستم هاي صنعتي استفاده مي گردد. يك سيستم عامل بلادرنگ داراي امكانات محدود در رابطه با بخش رابط كاربر و برنامه هاي كاربردي مختص كاربران مي باشند.  يكي از بخش هاي مهم اين نوع سيستم هاي عامل ، مديريت منابع موجود كامپيوتري بگونه اي است كه يك عمليات خاص در زماني كه مي بايست ، اجراء خواهند شد. 

- تك كاربره - تك كاره . همانگونه كه از عنوان اين نوع سيستم هاي عامل مشخص است، آنها بگونه اي طراحي شده اند كه قادر به مديريت كامپيوتر بصورتي باشند كه يك كاربر در هر لحظه قادر به انجام يك كار باشد. سيستم عامل Palm OS براي كامپيوترهاي PDA نمونه اي مناسب از يك سيستم عامل مدرن تك كاربره و تك كاره است . 

- تك كاربره - چندكاره . اكثر سيستم هاي عامل استفاده شده در كامپيوترهاي شخصي از اين نوع مي باشند. ويندوز 98 و MacOS  نمونه هائي در اين زمينه بوده كه امكان اجراي چندين برنامه بطور همزمان را براي يك كاربر فراهم مي نمايند. مثلا" يك كاربر ويندوز 98 قادر به تايپ يك نامه با استفاده از يك واژه پرداز بوده و در همان زمان اقدام به دريافت يك فايل از اينترنت نموده و در همان وضعيت محتويات نامه الكترونيكي خود را براي چاپ بر روي چاپگر ارسال كرده باشد.

- چندكاربره . يك سيستم عامل چند كاربره ، امكان استفاده همزمان چندين كاربر از منابع موجود كامپيوتر را فراهم مي آورند. منابع مورد نياز هر يك از كاربران مي بايست توسط سيستم عامل به درستي مديريت تا  در صورت بروز اشكال در منابع تخصيص يافته به يك كاربر، بر روند استفاده ساير كاربران از منابع مورد نظر اختلالي ايجاد نگردد. يونيكس، VMS و سيستم هاي عامل كامپيوترهاي بزرگ نظير MVS نمونه هائي از سيستم هاي عامل چندكاربره مي باشند. 

در اينجا لازم است كه به تفاوت هاي موجود  سيستم هاي عامل " چند كاربر " و " تك كاربر"  در رابطه با امكانات شبكه اي اشاره گردد.  ويندوز 2000 و ناول قادر به حمايت از صدها و هزاران كاربر شبكه مي باشند اين نوع سيستم هاي عامل بعنوان سيستم عامل چند كاربره واقعي در نظر گرفته  نمي شوند.

در ادامه با توجه به شناخت مناسب بوجود آمده در دررابطه با انواع سيستم هاي عامل به عمليات و وظايف سيستم عامل اشاره مي گردد.

وظايف سيستم عامل

پس از روشن نمودن كامپيوتر، لولين برنامه اي كه اجراء مي گردد ، مجموعه دستوراتي مي باشند كه در حافظه ROM ذخيره و مسئول بررسي صحت عملكرد امكانات سخت افزاري موجود مي باشند. برنامه فوق (POST) ، پردازنده ، حافظه و ساير عناصر سخت افزاري را بررسي خواهد كرد . پس از بررسي موفقيت آميز برنامه POST ، در ادامه درايوهاي ( هارد ، فلاپي ) سيستم فعال خواهند شد. در اكثر كامپيوترها  ، پس از فعال شدن هارد ديسك ، اولين بخش سيستم عامل با نام Bootstrap Loader فعال خواهد شد. برنامه فوق صرفا" داراي يك وظيفه اساسي است : انتقال ( استقرار ) سيستم عامل در حافظه اصلي و امكان اجراي آن . برنامه فوق عمليات متفاوتي را بمنظور استفرار سيستم عامل در حافظه انجام خواهد داد.

سيستم عامل داراي وظايف زير است :

·       مديريت پردازنده

·       مديريت حافظه

·       مديريت دستگاهها ( ورودي و خروجي )

·       مديريت حافظه جانبي

·       اينترفيس برنامه هاي كاربردي

·       رابط كاربر

وظايف شش گانه فوق ، هسته عمليات در اكثر سيستم هاي عامل است . در ادامه به تشريح  وظايف فوق اشاره مي گردد :

 مديريت پردازنده

مديريت پردازنده دو وظيفه مهم اوليه زير را دارد :

·       ايجاد اطمينان كه هر پردازه  يا برنامه به ميزان مورد نياز پردازنده را براي تحقق عمليات خود ، اختيار خواهد كرد.

·       استفاده از بيشترين سيكل هاي پردازنده براي انجام عمليات

ساده ترين واحد نرم افزاري  كه سيستم عامل به منظور زمانبندي پردازنده با آن درگير خواهد شد ، يك پردازه  يا يك Thread خواهد بود. موقتا" مي توان يك پردازه را مشابه يك برنامه در نظر گرفت ، در چنين حالتي مفهوم فوق ( پردازه ) ، بيانگر يك تصوير واقعي از نحوه پردازش هاي مرتبط با سيستم عامل و سخت افزار نخواهد بود. برنامه هاي كامپيوتري ( نظير واژه پردازها ، بازيهاي كامپيوتري و ...) در حقيقت خود يك پردازه مي باشند ، ولي برنامه هاي فوق ممكن است از خدمات چندين پردازه ديگر استفاده نمايند. مثلا" ممكن است يك برنامه از پردازه اي بمنظور برقراري ارتباط با ساير دستگاههاي موجود در كامپيوتر استفاده نمايد. پردازه هاي فراوان ديگري نيز وجود دارد كه با توجه به ماهيت عمليات مربوطه ، بدون نياز به محرك خارجي ( نظير يك برنامه ) فعاليت هاي خود را انجام مي دهند. يك پردازه ، نرم افزاري است كه عمليات خاص و كنترل شده اي را انجام مي دهد. كنترل يك پردازه ممكن است توسط كاربر ، ساير برنامه هاي كاربردي و يا سيستم عامل صورت پذيرد.

سيستم عامل با كنترل و زمانبندي مناسب پردازه ها زمينه استفاده از پردازنده را براي آنان ، فراهم  مي نمايد. در سيستم هاي " تك - كاره " ، سيستم زمانبندي بسيار روشن و مشخص است . در چنين مواردي،  سيستم عامل امكان اجراي برنامه را فراهم و صرفا" در زمانيكه كاربر اطلاعاتي را وارد  يا سيستم با وقفه اي برخورد نمايد ، روند اجراء متوقف خواهد شد. وقفه ، سيگنال هاي خاص ارسالي توسط نرم افزار و يا سخت افزار براي  پردازنده مي باشند. در چنين مواردي منابع صادر كننده وقفه درخواست برقراري يك ارتباط زنده با پردازنده براي اخذ سرويس  يا ساير مسائل بوجود آمده ، را مي نمايند. در برخي حالات سيستم عامل پردازه ها  را با يك اولويت خاص زمانبندي مي نمايد . در چنين حالتي هر يك از پردازه ها با توجه به اولويت نسبت داده شده به آنان ، قادر به استفاده از زمان پردازنده خواهند بود. در اين چنين موارد ، در صورت بروز وقفه ، پردازنده آنها را ناديده گرفته و تا زمان عدم تكميل عمليات مورد نظر توسط پردازنده ، فرصت پرداختن به وقفه ها وجود نخواهد داشت . بديهي است با توجه به نحوه برخورد پردازنده ( عدم توجه به وقفه ها ) ، در سريعترين زمان ممكن عمليات و فعاليت جاري پردازنده به اتمام خواهد رسيد. برخي از وقفه ها با توجه به اهميت خود ( نظير بروز اشكال در حافظه و يا ساير موارد مشابه ) ، قابل اغماص توسط پردازنده نبوده و مي بايست صرفنظر از نوع و اهميت فعاليت جاري ،  سريعا" به وقفه ارسالي پاسخ مناسب را ارائه گردد.

پردازنده ، با توجه به سياست هاي اعمال شده سيستم عامل و بر اساس يك الگوريتم خاص ، در اختيار پردازه هاي متفاوت قرار خواهد گرفت . در چنين مواردي پردازنده مشغول بوده و براي اجراء ، پردازه اي را در اختيار دارد. در زمانيكه پردازنده درگير يك پردازه است ، ممكن است وقفه هائي از منابع متفاوت نرم افزاري  يا سخت افزاري محقق گردد. در چنين وضعيتي با توجه به اهميت و جايگاه يك وقفه ، پردازنده برخي از آنها را ناديده گرفته و همچنان به فعاليت جاري خود ادامه داده و در برخي موارد با توجه به اهميت وقفه ، فعاليت جاري متوقف و سرويس دهي به وقفه آغاز خواهد شد.

در سيستم هاي عامل " تك - كاره " ، وجود وقفه ها و نحوه مديريت آنها در روند اجراي پردازه ها تاثير و پيچيدگي هاي خاص خود را از بعد مديريتي بدنبال خواهد داشت . در سيستم هاي عامل "چند - كاره " عمليات بمراتب پيچيده تر خواهد بود. در چنين مواردي مي بايست اين اعتقاد بوجود آيد كه چندين فعاليت بطور همزمان در حال انجام است . عملا" پردازنده در هر لحظه قادر به انجام يك فعاليت است و بديهي است رسيدن به مرز اعتقادي فوق ( چندين فعاليت بطور همزمان ) مستلزم يك مديريت قوي و طي مراحل پيچيده اي خواهد بود.  در چنين حالتي لازم است كه پردازنده در مدت زمان يك ثانيه هزاران مرتبه از يك پردازه به پردازه ه ديگر سوئيچ  تا امكان استفاده چندين پردازه از پردازنده را فراهم نمايد . در ادامه نحوه انجام عمليات فوق ، تشريح مي گردد :

·       يك پردازه بخشي از حافظه RAM را اشغال خواهد كرد

·       پس از استفرار بيش از يك پردازه در حافظه ، پردازنده بر اساس يك زمانبندي خاص ، فرصت اجراء را به يكي از پردازه ها خواهد داد. 

·       پردازنده ، بر اساس تعداد سيكل هاي خاصي پردازه را اجراء خواهد كرد .

·       پس ازاتمام تعداد سيكل هاي مربوطه ، پردازنده وضعيت پردازه ( مقاير ريجسترها و ...) را ذخيره و به پردازه اتمام زمان مربوطه را اعلام مي نمايد.

·       پردازنده در ادامه اطلاعات ذخيره شده در رابطه با پردازه ديگر را فعال ( ريجسترها و ...) و زمينه اجراي پردازه دوم فراهم مي گردد.

·       پس ازاتمام تعداد سيكل هاي مربوطه ، پردازنده وضعيت پردازه ( مقاير ريجسترها و ...) را ذخيره و به پردازه اتمام زمان مربوطه را اعلام و مجددا" پردازه اول جهت اجراء فعال خواهد گرديد.

تمام اطلاعات مورد نياز بمنظور مديريت يك پردازه در  ساختمان داده اي خاص با نام PCB)Process Control Block) ، نگهداري مي گردد. پردازنده در زمان سوئيچ بين پردازه ها ، از آخرين وضعيت هر پردازه  با استفاده از اطلاعات ذخيره شده در PCB آگاهي پيدا كرده و در ادامه زمينه اجراي پردازه مورد نظر بر اساس تعداد سيكل هاي در نظر گرفته شده فراهم خواهد شد. براي هر پردازه يك PCB ايجاد و اطلاعات زير در آن ذخيره خواهد گرديد :

·       يك مشخصه عددي (ID) كه نمايانگر پردازه خواهد بود .

·       اشاره گري كه نشان دهنده آخرين محل اجراي پردازه است

·       محتويات رجيستر ها

·       وضعيت سوئيچ ها و متغيرهاي مربوطه

·       اشاره گره هائي كه حد بالا و پايين حافظه مورد نياز پردازه را مشخص خواهد كرد.

·       اولويت پردازه

·       وضعيت دستگاههاي ورودي و خروجي مورد نياز پردازه

هر زمان كه اطلاعات مربوط به پردازه اي تغيير يابد ، ( پردازه از حالت "آماده " تبديل به حالت "اجراء " و يا از حالت " اجراء " به حالت "انتظار" و يا "آماده " سوئيچ نمايد ) اطلاعات ذخيره شده در PCB استفاده و بهنگام خواهند شد.

عمليات جايگزيني پردازها،  بدون نظارت و ارتباط مستقيم كاربر انجام و هر پردازه به ميزان كافي از زمان پردازنده براي اتمام عمليات خود استفاده خواهد كرد. در اين راستا ممكن است ، كاربري قصد اجراي تعداد بسيار زيادي از پردازه ها را بسورت همزمان داشته باشد. در چنين مواردي است ، پردازنده خود نيازمند استفاده از چندين سيكل زماني براي ذخيره و بازيابي اطلاعات مربوط به هر يك از پردازه ها خواهد بود .در صورتيكه سيستم عامل با دقت طراحي نشده باشد  يا پردازه هاي زيادي فعاليت خود را آغاز كرده باشند ، مدت زمان زيادي از پردازنده صرف انجام عمليات سوئيچينگ بين پردازها شده و عملا" در روند اجراي پردازها اختلال ايجاد مي گردد. وضعيت بوجود آمده فوق را Thrashing مي گويند. در چنين مواردي كاربر مي بايست نسبت به غيرفعال نمودن برخي از پردازه ها اقدام تا سيستم مجددا" در وضعيت طبيعي قرار گيرد.

يكي از روش هائي كه طراحان سيستم عامل از آن استفاده تا امكان ( شانس) تحقق Thrashing را كاهش  دهند ، كاهش نياز به پردازه هاي جديد براي انجام فعاليت هاي متفاوت است . برخي از سيستم هاي عامل ازيك  " پردازه -lite " با نام Thread استفاده مي نمايند.  Thread از لحاظ كارآئي همانند يك پردازه معمولي رفتار نموده ولي نيازمند عمليات متفاوت ورودي و خروجي  يا ايجاد ساختمان داده PCB مشابه يك پردازه عادي نخواهد بود. يك پردازه ممكن است باعث اجراي چندين Threads  يا ساير پردازه هاي ديگر گردد. يك Thread نمي تواند باعث اجراي يك پردازه گردد.

تمام موارد اشاره شده در رابطه با زمانبندي با فرض وجود يك پردازنده مطرح گرديده است . در سيستم هائي كه داراي دو  يا بيش از دو پردازنده مي باشند ، سيستم عامل حجم عمليات مربوط به هر پردازنده را تنظيم و مناسب ترين روش اجراء براي يك پردازه در نظر گرفته مي شود .  سيستم هاي عامل نامتقارن ، از يك پردازنده براي انجام عمليات مربوط به سيستم عامل استفاده و پردازه هاي مربوط به برنامه هاي كاربردي را بين ساير پردازه ها تقسيم مي نمايند. سيستم هاي عامل متقارن ،  عمليات مربوط به خود و عمليات مربوط به ساير پردازه ها را بين پردازه هاي موجود تقسيم مي نمايند. در اين راستا سعي مي گردد كه توزيع عمليات براي هر يك از پردازه ها بصورت متعادل انجام گردد. 

مديريت حافظه و فضاي ذخيره سازي

سيستم عامل در رابطه با مديريت حافظه دو عمليات اساسي را انجام خواهد داد :

·       هر پردازه بمنظور اجراء مي بايست داراي حافظه مورد نياز و اختصاصي خود باشد .

·       از انواع متفاوتي حافظه در سيستم استفاده تا هر پردازه قادر به اجراء با بالاترين سطح كارآئي باشد.

سيسم هاي عامل در ابتدا مي بايست محدوده هاي حافظه مورد نياز هر نوع نرم افزار و برنامه هاي خاص را فراهم نمايند. مثلا" فرض كنيد سيستمي داراي يك مگابايت حافظه اصلي باشد . سيستم عامل كامپيوتر فرضي ، نيازمند 300 كيلو بايت حافظه است . سيستم عامل در بخش انتهائي حافظه مستقر و بهمراه خود درايورهاي مورد نياز بمنظور كنترل سخت افزار را نيز مستقر خواهد كرد. درايورهاي مورد نظر به 200 كيلو بايت حافظه نياز خواهند داشت . بنابراين پس از استقرار سيستم عامل بطور كامل در حافظه ، 500 كيلو بايت حافظه باقيمانده و از آن براي پردازش برنامه هاي كاربردي استفاده خواهد شد. زمانيكه برنامه هاي كاربردي در حافظه مستقر مي گردند ، سازماندهي آنها در حافظه بر اساس بلاك هائي خواهد بود كه اندازه آنها توسط سيستم عامل مشخص خواهد شد. در صورتيكه اندازه هر بلاك 2 كيلوبايت باشد ، هر يك از برنامه هاي كاربردي كه در حافظه مستقر مي گردنند ، تعداد زيادي  از بلاك هاي فوق را (مضربي از دو خواهد بود) ، بخود اختصاص خواهند داد. برنامه ها در بلاك هائي با طول ثابت مستقر مي گردند. هر بلاك داراي محدوده هاي خاص خود بوده كه  توسط كلمات چهار و يا هشت بايت ايجاد خواهند شد. بلاك ها و محدو ده هاي فوق اين اطمينان را بوجود خواهند آورد كه برنامه ها در محدوده هاي متداخل مستقر نخواهند شد.  پس از پر شدن فضاي 500 كيلوبايت اختصاصي براي برنامه هاي كاربردي ، وضعيت سيستم به چه صورت تبديل خواهد گرديد؟

در اغلب كامپيوترها ، مي توان ظرفيت حافظه را ارتقاء و افزايش داد. مثلا" مي توان ميزان حافظه RAM موجود را از يك مگابايت به دو مگابايت ارتقاء داد. روش فوق يك راهكار فيزيكي براي افزايش حافظه بوده كه در برخي موارد داراي چالش هاي خاص خود مي باشد. در اين زمينه مي بايست راهكارهاي ديگر نيز مورد بررسي قرار گيرند. اغلب اطلاعات ذخيره شده توسط برنامه ها در حافظه ، در تمام لحظات مورد نياز نخواهد نبود. پردازنده در هر لحظه قادر به دستيابي به يك محل خاص از حافظه است . بنابراين اكثر حجم حافظه در اغلب اوقات  غير فابل استفاده است . از طرف ديگر با توجه به اينكه فضاي ذخيره سازي حافظه ها ي جانبي نظير ديسك ها بمراتب ارزانتر نسبت به حافظه اصلي است ، مي توان با استفاده از مكانيزم هائي اطلاعات موجود در حافظه اصلي را  خارج و آنها را موقتا"  بر روي هارد ديسك  ذخيره نمود.  بدين ترتيب فضاي حافظه اصلي آزاد و در زمانيكه به اطلاعات ذخيره شده بر روي هارد ديسك نياز باشد ، مجددا" آنها را  در حافظه مستقر كرد. روش فوق " مديريت حافظه مجازي " ناميده مي شود. 

حافطه هاي  ذخيره سازي ديسكي ، يكي از انواع متفاوت حافظه موجود بوده كه مي بايست توسط سيستم عامل مديريت گردد. حافطه هاي با سرعت بالاي Cache ، حافظه اصلي و حافظه هاي جانبي نمونه هاي ديگر از حافظه  بوده كه  توسط سيستم عامل مديريت گردند.

مديريت دستگاهها

دستيابي سيستم عامل به  سخت افزارهاي موجود از طريقه برنامه هاي خاصي با نام "درايور" انجام مي گيرد. درايور مسئوليت ترجمه بين سيگنال هاي الكترونيكي زير سيستم هاي سخت افزاري و زبانهاي برنامه نويسي سطح بالا و سيستم عامل و برنامه هاي كاربردي را برعهده خواهد داشت . مثلا" درايورها اطلاعاتي را كه سيستم عامل بصورت يك فايل تعريف و در نظر مي گيرد را اخذ و آنها را به مجموعه اي از بيت ها براي ذخيره سازي بر روي حافظه هاي حانبي و يا مجموعه اي از پالس ها براي ارسال بر روي چاپگر ، ترجمه خواهد كرد.

با توجه به ماهيت عملكرد عناصر سخت افزاري و وجود تنوع در اين زمينه ، درايورهاي مربوطه نيز داراي روش هاي متعدد بمنظور انجام وظايف خود مي باشند. اكثر درايورها در زمانيكه به خدمات دستگاه مورد نظر نياز باشد ، استفاده شده و داراي پردازش هاي يكساني در زمينه سرويس دهي خواهند بود. سيستم عامل بلاك هاي با اولويت بالا را به درايورها اختصاص داده تا از اين طريق منابع سخت افزاري قادر به آزادسازي سريع بمنظور استفاده  در آينده باشند.

يكي از دلايلي كه درايورها از سيستم عامل تفكيك شده اند ، ضرورت افزودن عمليات و خواسته اي حديد براي درايورها است . در چنين حالتي ضرورتي بر اصلاح يا تغيير سيستم عامل نبوده و با اعمال تغييرات لازم در درايورها مي توان همچنان از قابليت هاي آنها در كنار سيستم عامل موجود استفاده كرد.

مديريت عمليات ورودي و خروجي در كامپيوتر مستلزم استفاده و مديريت " صف ها " و " بافرها " است .  بافر ، مكان هاي خاصي براي ذخيره سازي اطلاعات بصورت مجموعه اي از بيت ها ي ارسالي توسط دستگاهها ( نظير صفحه كليد و يا يك پورت سريال ) و نگهداري اطلاعات فوق و ارسال آنها براي پردازنده در زمان مورد نظر و خواسته شده است .  عمليات فوق در موارديكه چندين پردازنده در وضعيت اجراء بوده و زمان پردازنده را بخود اختصاص داده اند ، بسيار حائز اهميت است . سيستم عامل با استفاده از يك بافر قادر به دريافت اطلاعات ارسالي توسط دستگاه مورد نظر است . ارسال اطلاعات ذخيره شده براي پردازنده پس از غير فعال شدن پردازه مربوطه ، متوقف خواهد شد. در صورتيكه مجددا" پردازه به اطلاعات ورودي نياز داشته باشد ، دستگاه فعال و سيستم عامل دستوراتي را صادر  تا بافر اطلاعات مربوطه را ارسال دارد. فرآيند فوق اين امكان را به صفحه كليد يا مودم خواهد داد تا با سرعت مناسب خدمات خود را همچنان ادامه دهند ( ولواينكه پردازنده در آن زمان خاص مشغول باشد).

مديريت تمام منابع موجود در يك سيستم كامپيوتري ، يكي از مهمترين و گسترده ترين وظايف يك سيستم عامل است .

ارتباط سيستم با دنياي خارج

اينترفيس برنامه ها

سيستم عامل در رابطه با اجراي برنامه هاي كامپيوتري خدمات فراواني را ارائه مي نمايد. برنامه نويسان و پياده كنندگان نرم افزار مي توانند از امكانات فراهم شده توسط سيستم هاي عامل استفاده و بدون اينكه نگران و يا درگير جزئيات عمليات در سيستم باشند ، از خدمات مربوطه استفاده نمايند. برنامه نويسان با استفاده از  API)Application program interface) ، قادر به استفاده از خدمات ارائه شده توسط سيستم هاي عامل در رابطه با طراحي و پياده سازي نرم افزار مي باشند. در ادامه بمنظور بررسي جايگاه API به بررسي مثالي پرداخته خواهد شد كه هدف ايجاد يك فايل بر روي هارد ديسك براي ذخيره سازي اطلاعات است .

برنامه نويسي ، برنامه اي را نوشته كه به كمك آن قادر به ذخيره سازي داده هاي ارسالي توسط يك دستگاه كنترل علمي است . سيستم عامل يك تابع  API با نام MakeFile را به منظور ايجاد فايل در اختيار برنامه نويس قرار مي دهد.  برنامه نويس در زمان نوشتن برنامه از دستوري مشابه زير استفاده مي نمايد :

 MakeFile [1,%Name,2]

 دستورالعمل فوق به سيستم عامل خواهد گفت كه فايلي را ايجاد كه شيوه دستيابي به داده هاي آن بصورت تصادفي ( عدد يك بعنوان اولين پارامتر ) ، داراي نام مشخص شده توسط كاربر (Name%) و داراي طولي متغير است . ( عدد 2 ، بعنوان سومين پارامتر) سيستم عامل دستور فوق را بصورت زير انجام خواهد داد :

● سيستم عامل درخواستي براي هارد ارسال تا اولين مكان آزاد قابل استفاده مشخص گردد.

● با توجه به اطلاعات ارسالي ، سيستم عامل يك entry در سيستم فايل مربوطه ايجاد و ابتدا و انتهاي فايل ، نام فايل ، نوع فايل ، تاريخ و زمان ايجاد فايل و ساير اطلاعات ضروري  را ذخيره خواهد كرد.

● سيستم عامل اطلاعاتي را در ابتداي فايل بمنظور مشخص كردن فايل ، تنظيمات مربوط به شيوه دستيابي به فايل و ساير اطلاعات مورد نياز را خواهد نوشت .

در چنين حالتي برنامه نويس از تابع فوق براي ايجاد و ذخيره سازي فايل استفاده نموده و ضرورتي بر نوشتن كدها ، نوع داده ها و كدهاي پاسخ براي هر نوع هارد ديسك نخواهد بود. سيستم عامل از امكانات درايورها استفاده و درايورها مسئول برقراري ارتباط با منابع سخت افزاري خواهند بود. در چنين حالتي برنامه نويس به سادگي از تابع مورد نظر استفاده و ادامه عمليات توسط سيستم عامل انجام خواهد شد.

امكانات ارائه شده توسط سيستم هاي عامل در قالب مجموعه اي از توابع و امكانات API يكي از موارد بسيار مهم استفاده از سيستم عامل از ديدگاه طراحان و پياده كنندگان نرم افزار است .

اينترفيس كاربر

API يك روش يكسان براي برنامه هاي كامپيوتري بمنظور استفاده از منابع موجود در يك سيستم كامپيوتري را فراهم مي نمايد. بخش رابط كاربر (UI) ، يك ساختار مناسب ارتباطي بين كاربر و كامپيوتر را فراهم مي آورد.  اكثر سيستم هاي عامل از رابط هاي گرافيكي در اين زمينه استفاده مي نمايند. بخش رابط كاربر هر سيستم عامل شامل يك  يا مجموعه اي از برنامه هاي كامپيوتري است كه بصورت يك لايه در بالاترين سطح يك سيستم عامل و در ارتباط با كاربر مستقر مي گردند. برخي از سيستم هاي عامل از رابط هاي گرافيكي ( نظير ويندوز ) و برخي ديگر از رابط هاي مبتني بر متن ( نظير سيستم عامل DOS ) استفاده مي نمايند. در واقع محيط هايي همچون desktop در ويندوز 98 يا XP كه امكان برقراري ارتباط كاربران را با برنامه هاي مختلف سيستم عامل فراهم مِ كنند اينترفيس كاربري هستند.

اين مقاله، در وهله اول مختص آموزش كاربران مبتدي و تازه كاري است كه در صدد پيكربندي و راه اندازي يك ديوار آتش براي سيستم خود هستند .بنابراين اگر شما جزء اين گروه از كاربران نيستيد، اين مقاله چندان مورد استفاده شما نخواهد بود.

از آنجايي كه شركت مايكروسافت در نسخه جديد ويندوز ويندوز XP حرفهاي قابليت دسترسي تمام كاربران به اينترنت را چه از طريق اتصالاتdialup ، كابلي، ISDN و يا LAN امكان پذير كرده است، لزوم استفاده از سيستمهاي حفاظتي براي جلوگيري از دسترسيهاي ناخواسته كاربران از طريق شبكه اينترنت، كاملا حياتي به نظر مي رسد .

اين اولين باري است كه شركت مايكروسافت، نرم افزار حفاظتي ديوار آتش (firewall) را در سيستم عامل خود جاي داده است .هر دو نسخه خانگي و حرفهاي ويندوزXP ، مجهز به نرم افزار قابل پيكربندي ديوار آتش هستند .اين نرم افزار كه Internet Connection  Firewall  (ICF ) ناميده مي شود، يك برنامه كاربردي است كه در هنگام اتصال به اينترنت مانع از دسترسي سايرين به سيستم شما مي شود .ديوار آتش هر گونه فعاليت غيرمجاز هكرها جهت نفوذ به سيستم شما را متوقف كرده و تلاشهاي ناموفق آنها را ثبت مي كند.

ديوار آتش مدتي است كه به شكل سخت افزاري يا نرم افزاري كاربرد دارد و اكثر شركتها براي بالا بردن درجه اطمينان و امنيت دادههاي خود، از هر دو شيوه سخت افزاري و نرم افزاري استفاده مي كنند . همواره توجه داشته باشيد كه هر سيستم عاملي داراي درجات مختلف امنيتي است كه نمي تواند صددرصد در مقابل نفوذ هكرها و تخريب آنها ايمن باشد، ولي در هر صورت نصب اين سيستمهاي حفاظتي جهت جلوگيري از نفوذ هكرها، بي تاثير نخواهد بود.
مايكروسافت نرم افزار ICF را به گونه اي ساخته است كه مستقل از نوع اتصال شبكه اي به اينترنت، كار مي كند .تمام اتصالات شبكه اي از ويژگيهاي مشتركي استفاده مي كنند كه ICF هم يكي از آنهاست .در نرم افزارICF ، امكان تغيير وضعيت مجازي به هر يك از اتصالات وجود دارد .به عنوان مثال، اگر اتصال اينترنتي شما از نوع مبتني بر مودم است، براي پيكربندي ICF مراحل زير را طي كنيد:
1- بر روي گزينه Network Connections درمنويCommunications ، كليك كنيد.
2- بر روي آيكوني كه اتصال اينترنتي شما را نشان مي دهد، كليك راست كرده و سپس گزينه Properties را انتخاب كنيد .با اين عمل كادر محاورهاي Local Area Connection Properties ظاهر خواهد شد .
3- در كادر مزبور، بر روي زبانهAdvanced ، كليك كنيد .
4- تنها گزينه موجود در صفحه باز شده را علامت دار كنيد تا برنامهICF ، فعال شود .
5- يكبار روي دكمه OK كليك كنيد تا مراحل انجام كار تكميل شود .براي فعال كردن برنامه مزبور مي بايست سيستم خود را مجددا راه اندازي يا بوت كنيد .
 

مديريت ديوارهاي آتش ومروري بر گزينه هاي پيشرفته آن
در هنگام استفاده از برنامهICF ، به چند نكته توجه داشته باشيد .بخصوص اگر مديريت ديوارهاي آتش يك سازمان يا شركت را برعهده داريد، ترفندهاي زير براي حل مشكلات احتمالي شما در حين كار با ICF يا هر نوع ديوار آتش ديگر، بسيار مفيد خواهند بود .
اگر شركت شما در حال حاضر از يك شبكه خصوصي مجازي (VPN) استفاده مي كند، اين امكان وجود دارد كه سرور ميزبان اين اتصال، از قبل داراي يك ديوار آتش باشد .در اين شرايط ممكن است برنامه ICF موجود بر روي سيستمهاي ويندوز XP و ديوارهاي آتش موجود بر روي سرورهاي ميزبانVPN ، با يكديگر تضاد (Conflict) پيدا كنند .اگر در اين شرايط برخي از سيستمهاي تحت XP شما از كار افتاد، ابتدا اطمينان حاصل كنيد كه تضاد مزبور با ICF اتفاق نيفتاده است .
اگر در شبكه شركت شما روي كنترل كنندههاي حوزه(domain controllers) ، ويندوز 2000 و يا XP نصب است و از سرورهايDHCP ، گيتويها و آدرسهاي IP ايستا استفاده ميكنند، از فعال كردن برنامه ICF بر روي سيستمهاي ويندوز XP اجتناب كنيد .

به ياد داشته باشيد كه اگر شبكه شما براي رسيدگي و مديريت نامه هاي الكترونيكي،از يك سرور راه دور ويژه استفاده مي كند، ديوار آتش نصب شده بر روي سيستم شما، نمي گذارد سرور، خبرمربوط به ارسال نامه هاي الكترونيكي جديد را به كاربران MS Outlook 2000 اعلام كند .چرا كه فراخواني ( RPC احضار يك برنامه روي يك سيستم راه دور از داخل يك برنامه ديگر )كه كار ارسال اين اعلاميه ها را بر عهده دارد، در خارج از ديوار آتش، آغاز به كار مي كند .كاربرانOutlook 2000 ، همچنان قادر خواهند بود پيغامهاي پستالكترونيكي خود را به صورت عادي ارسال و يا دريافت كنند، ولي براي اطلاع از دريافت نامه هاي الكترونيكي جديد مي بايست به صورت دستي از طريق سيستم هاي خود اين كار را انجام دهند در اين صورت، فرآيند مزبور داخل ديوار آتش آغاز مي شود .
هرگز برنامه ديوار آتش ICF را از طريق آيكن Network Connection در اتصالات يا كامپيوترهاي واقع در يك شبكه محلي، شبكه VPN و يا كامپيوترهايي كه به اينترنت متصل نيستند، به كار نيندازيد.
براي پيكربندي برنامهICF ، گزينه ها و توابع متعددي وجود دارند كه براي مديران شبكه كاربرد فراواني خواهند داشت .به كمك اين توابع و گزينه هاي پيشرفته، مديران شبكه مي توانند نحوه ارتباط بين كلاينت ها و سرورها را تعريف كنند .
در عين حال لزومي ندارد اين توابع به صورت هفتگي ويا حتي ماهانه تغيير كنند .موارد فوق كاملا تحت تاثير سياستهاي امنيتي شركت شما و متاثر از آن خواهد بود .اگر شما بر روي سيستمي كار مي كنيد كه در يك شبكه VPN قرار دارد، تنظيمات مزبور را هرگز تغيير ندهيد، چرا كه شبكهVPN ، مشخصا براي كار با ويندوز XP تحت يك پروتكل از پيش تعريف شده، پيكربندي شده است .براي مشاهده توابع پيشرفته ICF مراحل زير را دنبال كنيد:
1- در پنجرهNetwork Connection ، بر روي شبكه خود كليك راست كرده و كادر محاوره اي Properties را انتخاب كنيد .
2- روي زبانه Advanced كليك كنيد .
3- بعد از فعال كردن تنها گزينه موجود در صفحه، بر روي دكمه settings در انتهاي صفحهAdvanced ، كليك كنيد .در اين وضعيت، صفحه مربوط به Advanced Settings ظاهر خواهد شد.
4- بهتر است قبل از تغيير هر يك از گزينه هاي اين صفحه با مدير سيستم خود مشورت كنيد، چرا كه هر كدام از آنها مي توانند از طريق اينترنت امكان دسترسي ساير كاربران به سيستم شما و سرورهاي شبكه را مهيا سازند .اگر شما مدير شبكه هستيد، مي توانيد به دلخواه، ميزان نفوذ ساير كاربران به داخل ديوار آتش شبكه خود را در سطوح مختلف، تنظيم يا بين آنها سوئيچ كنيد .
5- بر روي دكمه OK كليك كنيد تا اين كادر محاوره اي بسته شود .
6- بر روي دكمه OK كليك كنيد تا كادر محاورهاي properties بسته شود .

رديابي و كنترل عملكرد يك ديوار آتش
تمام برنامه هاي ديوار آتش، قابليت تهيه گزارش را دارند، بعضي از برنامههاي پيشرفته تر حتي مي توانند با ارايه يك آدرسIP ، دفعات تلاش يك نفوذگر براي نفوذ به شبكه شركت شما را گزارش دهند .شركت مايكروسافت قابليت ثبت فعاليتهاي حفاظتي برنامه ICF در ويندوز XP را فراهم كرده است .در زير مراحلي كه براي ثبت وقايع توسط برنامه ICF لازم است، ارايه شده اند :
1- اتصال شبكه اي مورد استفاده براي دسترسي به اينترنت را باز كنيد .
2- بر روي آيكونInternet Connections ، كليك راست كرده و گزينه Properties را انتخاب كنيد .
3- بر روي زبانه Advanced كليك كرده و سپس تنها گزينه داخل صفحه را علامت دار كنيد .
4- بر روي دكمه Settings كليك كنيد.
5- روي زبانه Security Logging كليك كنيد تا گزينه هاي موجود نمايان شوند .
6- يكبار بر روي گزينه Log dropped packets كليك كنيد تا آمار مربوط به تعداد دفعات تلاش جهت نفوذ به سيستم خود را پيگيري كنيد .
7- بر روي دكمه OK كليك كنيد تا قابليت ICF جهت ثبت وقايع فعال شود .

فرض كنيم شما در حال حاضر در اينترنت هستيد، بعد از انجام مرحله7 ، پيغامي دريافت خواهيد كرد مبني بر اينكه بار ديگر كه به شبكه وارد شويد، يك فايل ثبت وقايع (log file) ايجاد خواهد شد تا تمامي فعاليتها را ثبت كند .

مرورگر خود را ايمن كنيد
اولين مرحله در تامين امنيت اينترنتي در ويندوزXP ، مربوط به ارتباطاتي خواهد بود كه براي كنترل نامه هاي الكترونيكي، ارسال و دريافت پيغامها و بازديد از وب سايتها، ايجاد مي كنيد .علاوه بر تدابير امنيتي ويندوز XP كه براي اين گونه ارتباطات در نظر گرفته شده، نرم افزار ICF نيز به اين سيستم عامل افزوده شده تا سيستم كاربر را محافظت كند .در واقع ميتوان ICF را يك عامل اساسي در استراتژي امنيتي يك شبكه محسوب كرد .
در اين قسمت، نحوه پيكربندي يك مرورگر براي دستيابي به بالاترين سطح امنيتي مورد نظر شما توضيح داده مي شود .همواره به ياد داشته باشيد بين درجه اطمينان و امنيتي كه مرورگر شما ارائه مي دهد و سهولت نسبي گشت و گذار و استفاد از اينترنت، يك رابطه متقابل وجود دارد .با افزايش درجه امنيت مرورگر خود، به دليل كنترلهاي متعددي كه مي ايست انجام گيرد، سرعت گشت و گذار در اينترنت پايين خواهد آمد .هر چه درجه اطمينان و امنيت مرورگر شما بالاتر باشد، فايلها و اطلاعات مهم، در پشت ديوار آتش بهتر پنهان مي شود، به گونهاي كه مرورگر ديگر نمي تواند به آنها دسترسي پيداكند .
شركت مايكروسافت در هنگام نصب ويندوز XP حرفه اي، گزينه مربوط به نصب Internet Explorer 6.0 را نيز در اختيار كاربران مي گذارد .اكنون بسياري از كارشناسان معتقدند كه نسخه IE 6.0 در بين تمام نسخه هاي قديمي اين مرورگر، از درجه اطمينان و سرعت بالاتري برخوردارستIE6 ، در رسيدگي و مديريت نامه هاي الكترونيكي، نسبت به Netscape Communicator عملكرد بهتري دارد .در حقيقتIE6 ، داراي ويژگيهاي امنيتي بسيار قوي است كه در صورت همراه شدن با گزينه هاي امنيتي ويندوزXP ، از حريم شخصي شما محافظت بيشتري مي كند .(هر چند اين برنامه نيز در عمل با مشكلات فراواني مواجه شده و تاكنون چندين نسخه از Patch هاي آن در سايت مايكروسافت جهت دانلود قرار گرفته است و به شما توصيه مي كنيم كه حتماً اين Patch هاي امنيتي را قبل از وارد شدن به محيط اينترنت بر روي سيستم خود نصب كنيد )

براي تنظيم سطح امنيتي دلخواه درIE6.0 ، مراحل زير را دنبال كنيد:
IE6.0 -1را باز كنيد( اين نرم افزار همزمان با سيستم عامل XP نصب مي شود).
2- از منويTools ، گزينه Internet Options را انتخاب كنيد.
3- بر روي زبانه Security كليك كنيد تا كادر محاوره اي نشان داده شود.
4- توجه داشته باشيد كه در اين كادر محاوره اي، 4 ناحيه قابل پيكربندي وجود دارد .هر چه درجه امنيت اين نواحي بالاتر باشد، محدوديتهاي بيشتري در هنگام گشت و گذار در اينترنت
لحاظ خواهد شد .به منظور مقايسه، در زير تنظيمات پيش فرض
هر ناحيه ارايه شده است:
Internet : تمام وب سايتهاي جديدي كه شما قبلا از آنها بازديد نكرده ايد، در اين ناحيه قرار دارند .سطح امنيتي پيش فرض براي اين ناحيه Medium است.
Locol intranet : اين ناحيه شامل وب سايتهاي قابل دسترس در اينترانت شركت شماست .سطح امنيتي پيش فرض براي اين ناحيه Medium low است .
Trusted sites : اين ناحيه در بدو امر خالي است اما شما مي توانيد سايتهايي را كه به آنها اطمينان داريد در اين ناحيه قرار دهيد تا دسترسي آنها را به سيستم خود، سرعت بخشيد .سطح امنيتي پيش فرض براي اين ناحيه Low است.
Restricted sites : اين ناحيه در بدو امر خالي است اما تقريبا مانند حوزه قبلي است .شما مي توانيد سايتهايي را كه به آنها اعتماد نداريد ولي از آنها ديدن مي كنيد، در اين ناحيه ثبت كنيد .سطح امنيتي پيش فرض براي اين ناحيه High است.
5- براي تغيير سطح امنيتي هر يك از نواحي فوق، ابتدا بر روي ناحيه مورد نظر كليك كنيد، سپس توسط دكمه لغزنده پايين صفحه و واقع در ناحيهSecurity level for this zone ، سطح امنيتي مورد نظرتان را انتخاب كنيد.
6- بعد از تنظيم سطح امنيتي مورد نظر، روي دكمه Apply كليك كنيد تا موارد مزبور اعمال شوند .
7- روي دكمه OK كليك كنيد تا كادر محاورهاي Internet Options بسته شود.
در نظر داشته باشيد كه هر چه سطح امنيتي بالاتري را براي هر ناحيه تنظيم كنيد، محدوديت بيشتري براي دسترسي به منابع اينترنتي و استفاده از آن خواهيد داشت .ضمناً در صورت انتخاب گزينه High و با توجه به اينكه تبيان از ثبت Coockei براي شناسايي افراد استفاده مي كند ، ممكن است در شناسايي عضو با مشكل مواجه شويد .

شاید اولین فکری که به ذهن شما می‌رسد فرمت و نصب مجدد سیستم عامل XP باشد. اما باید بدانید که همیشه این بهترین و اولین کار ممکن نیست. شما می‌توانید برای رفع اشکالات ویندوز و افزایش سرعت ویندوز هر چند وقت یک‌بار از یوتیلیتی‌های Defragment یا scandisk استفاده کنید.

در این پست قصد داریم شما را با بعضی از امکانات ویندوز برای ترمیم فایل‌های سیستم و بهینه‌سازی سیستم آشنا کنیم

بدین منظور ابتدا سی‌دی ویندوز XP را در داخل CD-ROM قرار دهید. سپس از منوی Start گزینه Run را انتخاب کرده و فرمان cmd را وارد کنید تا پنجره خط فرمان داس باز شود.

سپس از دستورات زیر استفاده کنید

فرمان » sfc /scannow   برای جایگزینی و ترمیم فایل‌های سیستم (قبل از / حتماً باید فاصله باشد)

فرمان » chkdsk             برای بهینه سازی سیستم

فرمان » sfc /scanboot  برای ترمیم فایل‌های بوت ویندوز

در این ترفند قصد داریم به معرفی چندین تغییر عمده در این برنامه بپردازیم که همگی آنها از طریق رجیستری صورت میگیرد. این ترفند ها عبارتند از :